To ten dom?
Chyba już wystarczy. Seungjo się wkurzy na nasz widok.
Ale super!
- Chodźmy już. - Gdzie jest twój pokój?
Może tam? No, gdzie?
- Proszę was... - Myślę, że to tam.
Skoro tak, to pewnie tam jest pokój Seungjo?
Błagam, nie chcę wpaść w kłopoty.
Możemy już iść?
To ty, Hani?
Wcześnie wróciłaś.
Tak...
Wejdź.
Ja tylko...
To twoje przyjaciółki?
No, tak! Lady Gaga.
Tak... Pizza!
- Zgadłaś! - Miło panią poznać.
A ty jesteś...
Brałaś udział w sztafecie, prawda?
Tak, miło panią poznać.
Były ciekawe, gdzie mieszkam.
Właśnie miały sobie iść. Prawda? No, to pa.
Zostańcie, zapraszam do środka.
Jak to?
Macie ochotę na lody truskawkowe?
Wyglądają przepysznie.
On wtedy spał!
Co takiego? Na pewno?
Dobrze się bawicie?
- Już wróciłeś? - Seungjo!
Mało ci, że wiedzą? Musisz je przyprowadzać?
To nie tak...
Już jej mówiłem! To nie twój dom, Hani.
To ja je zaprosiłam.
Czyż nie jest miło? Tak radośnie i w ogóle.
Dziewczyny pytały, czy naprawdę jestem twoją mamą, a nie siostrą.
Hani.
Co ty sobie wyobrażasz?
Mówiłem, żebyś dała mi spokój. Miałaś się nie wtrącać!
Miałaś się odczepić! Jeszcze ci mało?
O co ci chodzi? To ja wzięłam to zdjęcie i włożyłam do albumu, nic jej nie mówiąc.
Mamo! Ty też!
Zamknij swój blog.
Co? Nie będziesz mi mówił, co mam robić.
A więc chcesz mnie upokorzyć?
Słyszałam, co się stało.
Dlaczego wstydzisz się prawdy?
Już sobie pójdziemy.
Nie, zostańcie na obiad.
Do widzenia.
Na pewno? Zostańcie na obiad.
Ach, tak! W weekend jedziemy na plażę.
Przyłączcie się.
W sobotę mamy lekcje.
Raz możecie nie pójść. Będzie świetnie!
Wszystko przygotuję, wy tylko weźcie stroje kąpielowe. Zgoda?
Proszę, pomóż mi.
Możesz to dla mnie zrobić bez wypytywania?
Co tym razem przeskrobałeś?
Nic.
Nic? Więc o co chodzi? Jesteś chory?
- Nie, nic mi nie jest. - No dobrze.
To ile ci trzeba?
Jeden. Nie, dwa. Albo trzy. Tak, trzy wystarczą.
Trzy?
Tak. Pomyśl, że to pieniądze na wesele, tak na zapas. Trzy wystarczą.
Na pewno?
Tak, w zupełności.
Dobrze, prześlę ci.
Naprawdę? Dzięki, wielkie dzięki.
A co zamierzasz zrobić z trzema dolarami?
Chciałbym kupić mieszkanie...
Że co? Czekaj. Trzy... trzy dolce? Jaja sobie robisz?
No pewnie, że tak! Ty, ty... Wstydź się, idioto!
Durniu jeden!
Trzy tysiaki? Mieszkanie?
Przestań gadać od rzeczy i idź do domu. Ciotka się martwi. Rozłącz się.
Błagam!
Potrzebuję forsy, żeby zatrzymać ukochaną!
Co to za hałasy?
Co to...
Możesz stąd iść? To moja miejscówka.
Co, u diabła? Przestraszyłeś mnie.
Przez co ją straciłeś? Przez pieniądze?
Mówisz tak, bo nie wiesz, jak samotni są zakochani.
Mimo to, nie rezygnuj z miłości.
Tym bardziej, że jesteś taki młody.
Nie wstyd ci, że Gogh miał o wiele gorzej?
Kto? Gogh?
Wiesz, jak mocno kochał?
Prawdziwie kocha się, kiedy próbuje się zrobić wszystko
i niczego się nie żałuje.
Zaczekaj. Opowiesz mi więcej?
No, dobrze, Jungu Bong!
Jesteś pewny, że spróbujesz wszystkiego?
Nawet nie mówiłem Hani, co do niej czuję.
Co z tego, że może odrzucić moje uczucia?
Będę walczył, nawet jeśli wszystko stracę.
Wiesz co?
Nie znoszę takich, jak ty.
Pozbawionych mózgu.
Wiedzą, co się dzieje, ale nie mają pojęcia, co zrobić,
wkurzając innych i robiąc problemy.
Więcej tego nie powtórzę!
Naprawdę są z tobą same kłopoty.
Nie płakałam, gdy upokorzono mnie przed tyloma osobami...
przez ten list.
Nie, u mnie wszystko w porządku.
To zrozumiałe.
On uważa, że zrobiłam to specjalnie.
Na pewno nie.
Na jego miejscu bym się wściekła.
Musiał doznać szoku.
Dobrze. Pa.
Hani?
Ty jesteś Hani?
Nienawidzę głupich dziewczyn.
Dziękuję.
Mówiłem, żebyś dała mi spokój. Miałaś się odczepić Jeszcze ci mało?
Jak uroczo...
- Cześć. - Już wstałeś, synu?
Samochód już jest gotowy.
Skoro tak, to może już wyjdziemy?
Zostaw plecak i jedź z nami.
Dokąd?
Wybieramy się na kemping. To znaczy...
Autokemping.
Co?
A szkoła?
Już to załatwiłam.
Ratunku. Porwano mnie. Obudziłem się w samochodzie.
Pospiesz się, a twojemu bratu nie stanie się krzywda.
Jedź. Spakowałam cię już.
Twoje kąpielówki też.
Mamo, proszę...
Kto tam?
Hani, ktoś mówi, że musi z nami jechać.
Cześć! Już jestem.
Kto to?
- Dlaczego Hani jeszcze nie ma? - Nie mam pojęcia.
Chyba oszaleję.
Jakieś problemy?
Hani jeszcze nie ma.
I Miny.
Juri Jeong też.
Nie będzie ich.
Pojechały na plażę. Im to dobrze!
Na jaką plażę? Panno Song!
Dlaczego im pani pozwoliła? Może im się coś stać.
Nie są same. Pojechały z rodziną Seungjo.
Seungjo?
Niech mnie ktoś zabije.
Hani jest z nim na plaży? Będą tam nocować?
Cholera, co teraz?
Muszę trochę zarobić.
Ale jak?
Jungu? A ty nie w szkole?
Nie, urwałem się wcześniej.
Dlaczego?
Bo właściwie, to...
Dowiedziałem się, że ciotka miała wypadek.
Bardzo się spieszę.
Oczywiście, idź.
Dzięki. Wie pan, muszę się tam pilnie dostać,
a nie mam pieniędzy.
Mogę pożyczyć? Tylko ten jeden raz.
Co? Skuter?
Ciotka podobno jest w stanie krytycznym.
Nieźle jak na ten rocznik!
Mam dzisiaj szczęście! Hani, jadę po ciebie!
Dzieci, podnieście ręce. Przechodzimy przez jezdnię, gęsiego...
Ślicznie. Gaz do dechy!
Zaczekaj! Właśnie się otwarliśmy, naprzeciwko stacji. Wpadnij.
Jeszcze się uczę.
Uczniowie też u nas bywają.
Tak w ogóle, to fajnie wyglądasz.
Dzięki.
Wpadnij, dobrze?
KRÓLESTWO MASAŻU
Królestwo Masażu? Co, u diabła?
Rząd nic z tym nie robi? Co z ochroną nieletnich?
Niech to szlag...
W drogę!
Chcesz arbuza? Już go pokroiłam.
Mamy całą lodówkę arbuzów.
Ten jest wyjątkowo słodki, jak miód.
Arbuz ma smakować jak arbuz,
a miód jak miód.
Powiedz, skąd wiedziałaś o kempingu?
Mam swoje źródła.
Potrzebne nam będą stroje kąpielowe, lakier do włosów, suszarka, szczotka...
- Coś jeszcze? - Hani, masz strój kąpielowy?
Mam, widziałaś go w zeszłym roku.
Lepiej kup nowy.
Super, macie sprzęt do karaoke. Pośpiewamy trochę w drodze?
To nie jest autobus z karaoke.
Co powiecie na grę słowną?
Bez sensu...
Wspaniały pomysł! Brawo, Hani.
Zacznijmy od wyrażeń czterosylabowych. Mina, ty pierwsza.
Ko-niec-tra-sy.
Koniec trasy? Sy? Sy-ren-ka!
To się nie zgadza, mamo.
Owszem, zgadza.
Teraz ty. Jeśli nie wymyślisz, napiszesz swoje imię tyłkiem.
To głupie...
- Raz, dwa... - Ka-sia-ma-psy.
Seungjo!
Muszę?
Raz! Dwa!
Psy? Psy-cho-fan-ka.
Psychofanka? A co to?
Dlaczego nie „Psy-ma-Han-ka”?
To nie jest śmieszne.
A to jest przynajmniej mądre słowo!
Ale mądrala... Widziałyście?
Wszyscy jesteście durni. Im-be-cyl-ka!
Teraz twoja kolej.
- Ka? Ka... - Raz. Dwa.
Ka-ta-stro-fa!
- Fa? - Raz!
Myślę! Co zaczyna się na „fa”?
- Fa? - Dwa!
- Trzy! - Fa-jny-Seun-gjo!
To dlatego wymyśliłaś tę grę?
Nie! Zwariowałeś?
Tylko to wpadło mi do głowy.
Należą ci się podziękowania.
Jest wspaniale.
Pachnie morzem.
Chodźcie, napijecie się czegoś.
Hani, szkoda, że nie kupiłem ci bikini.
Przecież wygląda uroczo.
Pasuje jej taki słodki styl.
No co ty, Hani? Dmuchane koło? Nawet ja go nie potrzebuję.
Kiepsko pływam.
Seungjo! Prawda, że Hani wygląda uroczo? Ślicznie, jak przystało na licealistkę.
Raczej na dziecko.
Wyglądasz wspaniale, najpiękniej.
Zapomniałbym. Nie potrzebujesz?
A co to? Skarpetka?
Dlaczego ci ją dał?
A to co?
Skarpetki?
O, nie, chyba cię zabiję.
Spłoniesz w piekle.
W porządku?
Dorwę cię!
Żyjesz? Boli cię coś? Może skarpetki ci pomogą!
Ty palancie!
Co, u diabła? No jedź.
Dlaczego zgasł?
Może padł akumulator?
Jestem już tak blisko!
Skończyło się paliwo?
Cholera, a ja nie mam ani grosza.
Pusto?
Co my tu mamy...
Jesteś pusty?
Nic nie widać, za ciemno.
No, tak.
A to co? Automatyczna zapalniczka?
Niech no zerknę...
Parzy!
- Tato, co to jest? - Nie mam pojęcia.
Spadło z nieba?
Wątpię...
Gotowi?
Uśmiech.
- Wyszło? - Tak.
- Poprośmy kogoś o wspólne zdjęcie. - Jasne, chcę mieć z wami fotkę.
Seungjo!
Doskonale.
Co za pinda z tej Jangmi. Jak jej się udało do nas wkręcić?
Chodźcie wszyscy! Czas na arbuza!
Chyba nas woła.
Hani, chodźcie.
- Jestem głodna. Mam ochotę na arbuza. - Zaczekajcie!
Co tam, sztuczny cycku!
Co? Zaraz oberwiesz!
Hani to deska!
Ence- pence, mam skarpetki w jednej ręce!
Przestań! Eunjo!
Zaraz ci dam.
Pożałujesz tego!
Chodź. Nie złapiesz mnie. Nie umiesz pływać!
Eunjo! Wyjdź z wody!
Co kombinujesz?
Nie dam się nabrać.
Ratunku!
Naprawdę toniesz?
Eunjo!
Pomocy! Eunjo się topi!
Ratunku! Tato! Pomóż!
Znów poszli się kąpać? Chyba nie mają ochoty na arbuza.
Są jak rówieśnicy.
Bo Hani jest niewinna!
- Nam też chce się pić. - Zjadłbym arbuza.
Już podaję.
Proszę.
Pan również.
Patrzcie! Oni się topią?
Co się dzieje?
Co się stało?
Spokojnie!
Eunjo!
Wszystko w porządku?
Dobrze się czujesz?
Wygląda wyśmienicie.
Seungjo.
Zanieś Hani wodę. Ciepłą.
Ja to zrobię.
Nie trzeba. Ty pomożesz przy grillu.
Tak?
Seungjo, no już, idź.
Biedactwo. Dobrze się czujesz, Hani?
- Zawieźć cię do lekarza? - Nie trzeba. Martwiłeś się?
Oczywiście!
Z tego strachu nadal boli mnie serce.
Po co dałem się zakopać w piachu?
Spokojnie, już jest dobrze.
Wcale nie!
Nie mogłem się ruszyć. A ty tonęłaś, na moich oczach.
Teraz już wiem,
co to jest piekło.
Przepraszam...
Chcesz wody?
Bardzo ci dziękuję. Gdyby nie ty, to nie wiem...
Nie ma za co.
Wiesz co? Przygotuję dla ciebie wspaniałą kolację.
Po co weszłaś do wody?
A co miałam robić? Nikt mnie nie słyszał.
Same z tobą kłopoty.
Odkąd cię poznałem, codziennie są problemy!
Nie mów tak.
Jeszcze nie wydobrzałam.
I co z tego?
Coś ty za jeden?
Gdzie jest Hani?
Gotowe?
Tak.
- Chłopcy śpią w namiocie. - A co z Eunjo?
Eunjo źle się czuje. Zostanie tutaj.
Dobrze.
Kochane!
Wygląda zupełnie inaczej.
- Świetnie! - Ja zajmuję górę.
Super! Jest wspaniale.
Ja śpię tutaj. Ale wygodnie!
A ja tutaj.
- Mina, masz najlepszą miejscówkę. - Zazdroszczę.
- Jesteś śpiący? - Nie.
Nie wiedziałem, że grasz też na gitarze.
Pożyczyłem sobie twoje ciuchy.
No, tak...
Podobno uratowałeś Hani.
Mogłem przyjechać wcześniej.
W każdym razie... dobra robota.
Przejechałeś taki kawał drogi dla Hani?
Jasne. Może i jesteś bezdusznym geniuszem, ale masz 19 lat.
A gdyby wstąpił w ciebie potwór?
Może wprowadź się do mojego domu?
Masz pokój?
A niech to.
Ostrzegam cię. Nawet o niej nie śnij.
Pamiętaj, że stale mam cię na oku.
Tak bardzo ją lubisz?
Kurczę...
Nie wiem, co powiedzieć, skoro pytasz wprost.
Nie wiem, po prostu chcę się ustatkować...
i uszczęśliwić Hani. To moje marzenie.
W porządku, ładna z was para.
Serio? Tak myślisz?
Nie spodziewałem się tego po tobie.
- Chyba „nie spodziewałem”. - Jeden pies.
Znasz się na rzeczy.
Hani do ciebie nie pasuje.
Nawet jeśli cię lubi, to tylko zauroczenie.
Słuchaj, Seungjo. Zostańmy kumplami.
- Nie. - Dlaczego?
Zresztą, rób co chcesz.
Też nie potrzebuję takiego kumpla. Chcę tylko Hani.
Zaśpiewaj coś.
Hani...
Lepiej było wcale się nie łudzić.
Właśnie.
Uniwersytetów jest dużo. Na pewno gdzieś nas przyjmą.
Jasne. Poza tym mamy jeszcze dwa miesiące.
Damy radę.
Ty może tak. W tydzień dostałaś się do najlepszej 50.
To nie tak.
Powinnyście się teraz bawić.
Biedactwa.
To niesprawiedliwe.
- Przynajmniej mamy ciasteczka. - Tak, dziękujemy.
W razie jakichś trudności, poproście go.
Od tego są geniusze.
Powodzenia.
Dziękujemy.
Widziałyście?
Ma twarz jak moja dłoń.
Hani, masz świetny gust.
To wszystko są rzeczy mamy.
- Nazywasz ją mamą? - Nie w tym sensie!
Spójrzcie. Co to?
Co zrobię z Seungjo.
Po pierwsze, wejść razem na Namsan...
Trzymać się za ręce wśród drzew.
Rozmawiać całą noc przez telefon. I pobrać się.
Wszędzie tu jest Seungjo.
Hani!
Nie krzycz!
Myślałam, że on jest bardzo chudy.
Na plaży okazało się, że jest mężczyzną!
Myślę, że ćwiczy. Ma mocne mięśnie pleców.
- Rumienisz się na samo wspomnienie? - Miałyśmy się uczyć!
Zaczynamy.
Zadanie 1.
Oblicz...
1/4 do potęgi 3 to...
Odpowiedź to...
Nic nie rozumiem.
Zaczniemy od drugiego?
Co?
Idź już.
Proszę.
Eunjo, nie tam. To powinno być na górze.
- Tutaj? - Tak.
Jesteś zajęty?
Tak.
Tak myślałam.
- Cześć. - Czego chcesz?
Uczymy się i właśnie trafiłyśmy na trudny przykład.
Nie ma rozwiązania.
Nie.
Proszę, nie zajmie ci to dużo czasu. Poświęć mi 30 sekund.
Wtedy to będzie zmarnowane 30 sekund.
Jak to zmarnowane... Chodzi o moją przyszłość.
Bardzo przekonujące.
To zadanie.
Co w tym trudnego?
Zadowolona?
Oczywiście.
Dziękuję.
Bardzo.
A więc to tak.
Teraz nawet ja to rozumiem.
Dobrze, teraz następne.
Idziemy dalej!
To ja...
Przepraszam.
Jeszcze to.
Idziesz już spać?
Tylko jedno.
Wybacz, że ciągle ci przeszkadzam...
Hani! Przyjdź za 15 minut.
- Wchodź. - Minęło już 15 minut.
Boję się.
No, idź.
- Nie mogę! - Dasz radę.
Wystarczy?
Więcej do mnie nie przychodźcie.
Już rozumiem.
Przyjmą mnie nawet na Uniwersytet Taesan.
Gdyby pomógł nam jeszcze w fizyce.
Dobry pomysł! W sobotę nie ma zajęć.
Oszalałaś? Pamiętasz, co było ostatnio?
Co tam macie?
Co jest? Macie jakiś problem?
Kto wam w tym pomógł?
To Seungjo, prawda? Mieszkacie razem.
To znaczy...
Spadaj. Oddaj mi to.
To prawda! Seungjo to dla nas zrobił. Zazdrościcie?
Uczycie się z Seungjo?
O co właściwie chodzi?
Hani. Mogę się uczyć z wami?
- I ja. - Ja też.
Co z wami? Gdzie wasza duma?
Jungu. Duma nie dostanie się za nas na uniwersytet.
Coś ty powiedziała? Ty pindo! Ucz się sama!
Chcesz żerować na innych? Co, może kłamię?
A ty, żółtogłowy?
Też idziesz? Patrzcie na nich.
Idź! Wynoś się!
Dobra! Pięć, cztery, trzy...
Niech to szlag.
Skąd tu tyle butów?
Cześć, Seungjo.
Mamo, co to za...
Przyszli do ciebie.
Seungjo, nam też pomóż.
Prosimy!
Hani...
Nie. Jestem zmęczony.
A ty dokąd?
Jestem taka dumna z syna, który pomaga przyjaciołom.
Nie masz powodu.
Hej, Hani.
Wychodź.
Tylko ten jeden raz.
Żartujesz.
Tylko raz. Proszę, pomóż nam. Będziemy ci wdzięczni.
Nigdy ci tego nie zapomnimy.
Siłę o wartości 10N przykładamy do obiektu o masie 2 kg,
leżącego na płaskiej powierzchni. Siła tarcia wynosi 4N.
Jaką największą prędkość przyspieszenia może uzyskać obiekt?
W takim przypadku korzystamy z wzoru F = ma.
F = ma. Czym jest F?
F to siła.
m oznacza masę.
a to przyspieszenie.
Musimy obliczyć wartość a, więc a=F/m.
Przyłożona siła to 10N, a tarcia - 4N.
Siła rzeczywista obiektu to...
Ja pozmywam.
Już skończyłam.
Wszyscy już poszli? Chciałam, by zostali na obiad.
Nie... Przygotowałaś dla nas lunch.
- Pamiętasz, czego się uczyliście? - Eunjo!
Dostałeś już jedną żółtą kartkę. Uważaj.
- Co na obiad? - Smażona wieprzowina!
Nie!
To znaczy... Seungjo chyba...
Chyba nie lubi smażonej wieprzowiny. Nigdy jej nie je na stołówce.
Ale ja ją uwielbiam!
Masz rację! Seungjo jej nie lubi.
Ale mnie smakuje!
- Jesteś zmęczony! - Jasne.
Wody?
Nalać ci wody?
- Ta jest chłodniejsza. - To nic.
Odsuń się!
Tę dopiero włożyłam.
Halo? Ach, witaj. Jak się masz?
Naprawdę?
Zaraz będę. Już wychodzę.
O mój Boże. Co ja teraz zrobię?
Co mam zrobić?
Sama nie wiem.
Tata pojedzie tam prosto po pracy.
Wy dwoje musicie sami zrobić obiad.
- Dlaczego Seungjo nie jedzie? - Powinien się uczyć.
Nie musicie nas odprowadzać. Szybciej, pospiesz się.
Zapnij pas.
Hani, przepraszam.
Bezpiecznej podróży.
Dokąd idziesz?
- Po jakiś obiad. - Ugotuję ci coś!
Jestem ci to winna.
Ty i gotowanie?
Przestań! Jestem córeczką tatusia, rozumiesz?
On zawsze traktuje mnie jak idiotkę.
Tym razem mu pokażę...
Hawajskie Loco Moco?
Ułóż wołowinę na ugotowanym ryżu
i polej sosem.
Podawaj z jajkiem sadzonym.
Podczas jedzenia maczaj kęsy w żółtku.
Dobrze.
Seungjo.
Będziesz w szoku.
No to co się stało?
Byłaby ze mnie dobra aktorka. Dzwoniła reprezentantka handlowa.
Pewnie myślała, że zwariowałam.
Też się bałem, gdy kazałaś mi przyjechać.
Stało się. Cała klasa się u nas zebrała.
To naprawdę coś.
- Hani jest bardzo mądra. - Dokładnie to mam na myśli.
Ma jakąś nieodpartą moc.
Ma moc i jest głupia.
Mały! Musisz ciągle być taki szczery?
Zaciekawiło cię to zdjęcie? Zrobiliśmy je po remoncie wnętrza.
W tym samym roku zmarła moja żona.
Hani miała wtedy cztery lata.
Nie chciałeś ponownie się ożenić?
Po prostu nie spotkałem kobiety takiej, jak ty.
Zostaniesz sam, gdy Hani wyjdzie za mąż.
Na samą myśl o tym...
chce mi się płakać...
Wcale nie musi być sam. Możemy mieszkać razem!
Czy to dobrze, że zostali sami?
Miałam powód, żeby ich tam zostawić.
Ostatnio chyba się nie dogadują.
Gdy jest problem między dziewczyną a chłopakiem,
trzeba ich zostawić sam na sam.
Jak długo to jeszcze potrwa?
Co... Co tu się stało?
Przepraszam.
Troszeczkę się przypaliło...
Co to za okropieństwo?
Hawajskie Loco Moco.
Hawajskie co?
Loco Moco?
Trochę przypalone?
To nie ryż, lecz jakaś breja.
Nie lubisz klejącego się ryżu?
Wystarczy! Naprawdę mam to zjeść?
- Kiedy mam to dodać? - Ty przynieś wodę.
Dobrze.
Jesteś niesamowity.
Wygląda jak z restauracji.
Pyszne!
Co zrobiłeś, że omlet jest taki delikatny?
I to jeszcze tak szybko. Niecałe 30 minut.
Jestem inteligentny.
W kuchni trzeba używać mózgu.
Naprawdę?
A więc mój tata też jest bardzo mądry.
Czyli Jungu też jest inteligentny?
Dobrze gotuje.
Tak jakby...
Jest! Pamiętasz, jak na szkolny kiermasz przyrządził tteokbokki i matang ?
Były wyśmienite.
Tteokbokki to nic trudnego.
Czasami trudniej dobrze ugotować coś prostego.
Wszyscy to znają i trudno zadowolić każdego.
A matang był chrupiący z wierzchu i soczysty w środku.
Wiesz, że łatwo robi się klejący.
Skończyłeś już?
Ja dopiero zaczęłam!
Pozmywaj. I doszoruj spaleniznę.
Zjadłam dopiero jeden kęs.
Pojedźmy na karaoke.
Karaoke?
Nie, jestem śpiący. Wracajmy do domu.
Jest dopiero 10.00.
Chodźmy na karaoke.
Karaoke?
Wygląda na to, że świetnie się bawicie.
U mnie w porządku.
Jutro test z angielskiego, więc muszę poczytać.
Nie martwcie się. Bawcie się dobrze.
Doongyi, on jest dla mnie niemiły, ale zawsze mi pomaga.
Gdzie moja książka do angielskiego? Brakuje mi tylko jej.
Rozmawiać całą noc przez telefon. I pobrać się.
O, nie...
Będzie się ze mnie nabijał.
Świetnie, już śpi. Grzeczny chłopczyk.
Gdzie ta książka?
Smacznie śpi, słodziak.
Czyta wszystko w oryginale?
Dlaczego skradasz się jak złodziej?
Tylko czegoś szukałam.
Myślisz, że ci uwierzę?
Szukasz czegoś akurat wtedy, gdy w domu nie ma nikogo oprócz nas?
Właśnie tak.
Jungu się boi, bo mam 19 lat. Jestem dociekliwy i w ogóle.
Co robisz?
A jak myślisz? Nie tego chciałaś?
Co?
Wcale nie.
Nieważne. I tak jesteśmy sami w domu.
Seungjo, co ty...
Proszę, Seungjo!
Dlaczego mielibyśmy cię przyjąć?
Dlaczego się starasz?
Moje serce bije mocniej, gdy znajdę coś, co lubię.
Co to?
Zamknij się!
Wiedziałam, że nic z tego.
Tak! Tak! Bardzo dziękuję!
Gdzie jesteś?
Hani, ty wejdź pierwsza, dobrze?
Seungjo mi go dał.
Chyba nie myślisz, że ja go chcę?
Studiując ze mną, zabawę masz gwarantowaną.
Zdajesz jutro egzamin, prawda?
Przeziębiłeś się?
Chyba nie będę po tym otępiały?
Podobno dałaś mu tabletkę nasenną.
Powiedz, proszę, że to nieprawda...
Nic się nie stało...